در هر کشور فعالیت‌های نخبگان با همراهی مردم،  اسباب لازم برای نیل به اهداف توسعه‌ای و پیشرفت می‌باشد. در سال‌های اخیر که جمهوری اسلامی توانسته است در یک جهش فوق‌العاده در بسیاری از زمینه‌ها و به خصوص در بخش هسته‌ای پیشرفت‌های چشمگیری را کسب نماید، نقش دانشمندان جوان کشور، اساتید و مسئولان مربوطه انکار ناشدنی است. دشمنان انقلاب اسلامی برای توقف فعالیت‌های مربوطه، اقدامات متنوع و متعددی را انجام داده‌اند که از تهدید به حمله هسته‌ای تا تحریم برخی افراد و شرکت‌های مرتبط با مسئله هسته‌ای، مهندسی غرب برای غلبه بر تنها شاخص اسلامی «پیشرفت خود خواسته» به حساب می‌آیند، اکنون که در ایام محرم‌الحرام و یادواره عاشورای حسین‌(ع) قرار داریم، ذکر این نکته لازم است که در کشوری عاشورایی مثل ایران،  تنها جهاد و دفاع از میهن، در جنگ تحمیلی و فتنه داخلی نیازمند جانفشانی سربازان و سرداران نیست.
در این خطه کربلایی در حوزه علم هم خون باید داد. اگر از 15 خرداد سال 42،  ورامینی‌ها با خون‌های پاک خود مسبب حرکتی شدند تا در بهمن 57 ثمره آن خون‌ها برداشت شود و اگر در نخستین روزهای جنگ تحمیلی مقاومت مردان و زنان غیور خوزستان و خون‌های پاک مجاهدین مقاوم خرمشهر، حرارتی در دل‌های مشتاق به حراست از کیان انقلاب و امام(ره) ایجاد نمود، امروز هم در ورطه علمی ریخته‌شدن خون اساتید شهید کشور، به تنهایی می‌تواند انقلابی در اراده علمی فرزندان ایران برای برداشتن علم علمی کشور در زمینه هسته‌ای و سایر رشته‌های استراتژیک باشد. مطمئناً دشمنان انقلاب اسلامی در سال‌های آتی باید شاهد تولد محمدی‌ها و شهریاری‌های بسیاری باشندکه جای اساتید شهید خود را پر می‌کنند. در مکتبی که حسین(ع) شاخص آینده روشن خون‌های به ناحق ریخته است، ترسی در دل بازماندگان نیست تا در راه حق گذشتگان با افتخار و امید قدم گذارند. هر قطره خون شهید، آبیاری جوانه‌های بسیاری است که به دنبال خون‌بهای عزیزان خود، میدان مبارزه را در ادامه راه شهیدان می‌بینند.