نااميدي و گوشه نشيني هواداران فرقه سبز که اين روزها ديگر متوجه شده اند بر سر گوري که مدتها زاري مي کردند مرده اي نيست! جريانات مختلف ضد انقلاب خارج نشين و برخي عوامل داخلي را به شدت عصباني کرده به طوري که در روزهاي اخير که منتهي به 13 آبان مي شد برخي از از افراد فعال در اين فرقه  با نوشتن مطالبي در وبلاگهاي شخصي و صفحات فيس بوک به شدت اين ناراحتي را بروز دادند و از طرفي هم به ناکارآمدي جريان فتنه اعتراف کردند. براي مثال يکي از وبلاگهاي فعال در جريان فتنه سال گذشته که نويسنده آن هم اکنون به خارج از کشور پناهنده شده نوشت:
" هر مناسبتي که ميشد از دو سه هفته قبلش سايتها و صفحات و فيس بوک و وبلاگهايمان مي‌ترکيد ، قيامت ميشد . فردا سيزده آبان است . بهتر گفته باشم ، فردا سيزده آبان بود ! کسي فکر طرح پوستر نيست ، کسي اعلام مسير نمي‌کند ، کسي پي گوشي موبايل و دوربين عکاسي و فيلمبرداري نيست ميدانيد ، خيلي وقتها يکجورائي خوشحال مي‌شوم که بعد از عاشورا ديگر هرگز ايران نبودم . لابد بخاطر اينست که اينجا خوش نشسته‌ام مي‌گويم لنگش کن"
از سوي ديگر معصومه علي نژاد که از قضا او نيز به خارج از کشور پناهنده شده در نوشته اي که در آن عمق اختلافات ضد انقلاب پس ا زسخنان اکبر گنجي  مشخص است ضمن انتقاد از سخنان گنجي با نااميدي از وضعيت کنوني و تفرقه حاکم بر ضد انقلاب نوشت:
"از «استبدادِ سبز» به «اتحادِ سبز» برسيم!فردا سيزده آبان است، روز دانش آموز روز .هر کدام از شما، ما، همه و همه، در ميان اين همه «خود مشغوليِ سبز» که اخيرا مد شده  و به نام نقد دورمان شکل گرفته است گاهي  از خود بپرسيم روزِ اتحاد ملي ما کي مي رسد؟